Անձնական տվյալների պաշտպանության օրենքը և ձեր կլինիկան
· 6 րոպե ընթերցում
Կլինիկայի սեփականատերերի մեծ մասը գիտի, որ կա անձնական տվյալների պաշտպանության օրենք։ Շատ ավելի քչերը գիտեն, որ իրենց կլինիկան այդ օրենքի տեսանկյունից ոչ թե սովորական բիզնես է, այլ այն սակավաթիվ ոլորտներից մեկը, որի նկատմամբ պահանջներն ավելի խիստ են։
Պատճառը պարզ է։ Կլինիկան ամեն օր մշակում է առողջական տվյալներ, իսկ հայաստանյան օրենքը դրանք դասում է հատուկ կատեգորիայի անձնական տվյալների շարքին։
Այս հոդվածը իրավաբանական խորհրդատվություն չէ։ Մենք ծրագրային ապահովման թիմ ենք, ոչ թե իրավաբաններ։ Բայց կլինիկաների հետ աշխատելիս մենք տեսնում ենք, որ հիմնական պահանջների մասին պարզ, առանց իրավաբանական լեզվի բացատրությունը շատ պակաս է։ Ահա այն։
Ինչ է ասում օրենքը. հիմնականը
Հայաստանում անձնական տվյալների մշակումը կարգավորվում է 2015 թվականին ընդունված «Անձնական տվյալների պաշտպանության մասին» օրենքով։ Վերահսկող մարմինը Արդարադատության նախարարության Անձնական տվյալների պաշտպանության գործակալությունն է, որի կայքը pdpa.am է։
Կլինիկայի համար ամենակարևոր երեք կետերը սրանք են։
1. Առողջական տվյալները հատուկ կատեգորիա են
Օրենքը հատուկ կատեգորիայի է դասում այն տեղեկությունները, որոնք վերաբերում են մարդու ռասային, ազգային պատկանելությանը, քաղաքական հայացքներին, կրոնական համոզմունքներին, արհմիութենական անդամակցությանը, առողջությանը և սեռական կյանքին։ Ախտորոշումը, բուժման պլանը, այցի նպատակը, անգամ այն փաստը, որ մարդը դիմել է կոնկրետ մասնագետի, առողջական տվյալներ են։
2. Նախքան մշակելը՝ ծանուցում գործակալությանը
Սա այն կետն է, որը կլինիկաները ամենից հաճախ բաց են թողնում։ Օրենքով, նախքան կենսաչափական կամ հատուկ կատեգորիայի տվյալներ մշակելը, մշակողը պարտավոր է ծանուցել գործակալությանը։ Այսինքն՝ ոչ թե «եթե հարցնեն», այլ նախապես։
3. Համաձայնություն, բացառությամբ օրենքով նախատեսված դեպքերի
Հատուկ կատեգորիայի տվյալների մշակումն առանց անձի համաձայնության արգելվում է, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ մշակումն ուղղակիորեն նախատեսված է օրենքով։ Գործնականում սա նշանակում է, որ կլինիկան պետք է հստակ իմանա, թե ինչ հիմքով է պահում բուժառուի յուրաքանչյուր տեսակի տվյալ, և որտեղ է պետք գրավոր համաձայնություն։
Ով է պատասխանատու. կլինիկա՞ն, թե՞ ծրագիրը
Սա կարևոր տարբերակում է, և շատերը այն շփոթում են։
Կլինիկան տվյալներ մշակողն է։ Կլինիկան է որոշում, թե ինչ տվյալներ հավաքել, ինչ նպատակով և որքան պահել։ Ծանուցումը գործակալությանը, բուժառուի համաձայնությունը, բուժառուի հարցմանը պատասխանելը, թե ինչ տվյալներ են պահվում իր մասին, կլինիկայի պարտականություններն են։
Ծրագրի մատակարարը գործում է կլինիկայի անունից։ CRM-ը պահում և մշակում է տվյալները կլինիկայի հանձնարարությամբ։ Մատակարարի գործը տեխնիկական և կազմակերպչական միջոցներն են՝ որ տվյալները չկորչեն, չտեսնվեն կողմնակի մարդկանց կողմից և չօգտագործվեն այլ նպատակով։
Այլ կերպ ասած. լավ ծրագիրը կլինիկային չի ազատում օրենքից։ Այն պարզապես հնարավոր է դարձնում օրենքը կատարել առանց Excel ֆայլերի ու թղթե պահարանների։
Ինչ է օգնում անել Plano-ն
Օրենքը պահանջում է տեխնիկական և կազմակերպչական միջոցներ անձնական տվյալները պաշտպանելու համար։ Ահա թե ինչը Plano-ն վերցնում է իր վրա։
Նվազագույն հասանելիություն։ Յուրաքանչյուր աշխատակից տեսնում է միայն այն, ինչ պետք է իր աշխատանքի համար։ Բժիշկը տեսնում է միայն իր բուժառուներին։ Ֆինանսները տեսնում է սեփականատերը և նրանք, ում նա թույլ է տվել։ Սա ուղղակիորեն համապատասխանում է այն սկզբունքին, որ տվյալներին պետք է հասանելիություն ունենան միայն նրանք, ում դա իսկապես անհրաժեշտ է։
Կլինիկաների առանձնացում։ Ձեր կլինիկայի տվյալները առանձնացված են մյուս կլինիկաներից տվյալների բազայի մակարդակում։
Անձնական մուտքեր։ Ընդհանուր գաղտնաբառեր չկան։ Աշխատակիցը հեռանում է՝ նրա մուտքը հանվում է։
Հրապարակային կայքում միայն այն, ինչ դուք եք հաստատել։ Բուժառուների կարծիքները կլինիկայի կայքում հայտնվում են միայն կլինիկայի հաստատումից հետո։ Բժշկի պրոֆիլը հրապարակվում է միայն այն ժամանակ, երբ այն նշված է որպես հրապարակային։
Բուժառուի կամքը հաղորդագրությունների հարցում։ Յուրաքանչյուր էլ. նամակ ունի բաժանորդագրությունից հրաժարվելու հղում, և հրաժարված հասցեները այլևս նամակ չեն ստանում։
Տվյալների գտնվելու վայրը։ Օրենքը սահմանափակումներ է դնում տվյալներն այլ երկիր փոխանցելու վրա, եթե այդ երկիրը չի ապահովում պաշտպանության բավարար մակարդակ։ Ուստի ցանկացած ծրագրի մատակարարի, այդ թվում՝ մեզ, արժե հարցնել, թե որ երկրում են ֆիզիկապես պահվում ձեր կլինիկայի տվյալները։
Ինչ պետք է անի կլինիկան ինքը
Ահա կարճ ցուցակ, որը կարող եք տպել և անցնել ձեր թիմի հետ։ Յուրաքանչյուր կետի համար, եթե վստահ չեք, խորհրդակցեք իրավաբանի հետ։
1. Ստուգեք՝ արդյոք ծանուցել եք գործակալությանը։ Եթե ոչ, pdpa.am կայքում կան ուղեցույցներ և ձևանմուշներ։
2. Նայեք ձեր համաձայնության ձևերին։ Արդյոք բուժառուն համաձայնություն է տալիս իր տվյալների մշակմանը, և արդյոք ձևը նշում է, թե ինչ նպատակով։
3. Որոշեք, թե ինչ տվյալներ են ձեզ իրականում պետք։ Օրենքը արգելում է ավելորդ տվյալների հավաքումը։ Եթե բուժառուի բնակության հասցեն ձեզ պետք չէ, մի պահանջեք այն։
4. Իմացեք, թե ինչպես կպատասխանեք բուժառուին։ Բուժառուն իրավունք ունի իմանալու, թե ինչ տվյալներ եք պահում իր մասին։ Ով է կլինիկայում պատասխանատու այդ հարցման համար։
5. Վերացրեք «ստվերային» պատճենները։ Excel ֆայլեր ընդունարանի համակարգչում, բուժառուների ցուցակներ մեսենջերում, տպված ցանկեր սեղանին։ Յուրաքանչյուրը օրենքի տեսանկյունից նույն պատասխանատվությունն է, բայց առանց որևէ պաշտպանության։
Եզրափակում
Կլինիկայի համար անձնական տվյալների պաշտպանությունը ոչ թե վերացական «IT հարց» է, այլ օրենքով սահմանված պարտականություն, քանի որ առողջական տվյալները հատուկ կատեգորիա են։ Ծրագիրը կարող է վերցնել դրա տեխնիկական մասը։ Կազմակերպչական մասը՝ ծանուցումը, համաձայնությունը, թիմի սովորությունները, մնում է կլինիկայի ձեռքում։
Եթե ուզում եք հասկանալ, թե Plano-ի որ գործիքներն են օգնում այս պահանջների տեխնիկական մասում, կապվեք մեզ հետ, և մենք կանցնենք ձեր կլինիկայի հետ քայլ առ քայլ։
Հաճախ տրվող հարցեր
Արդյո՞ք բուժառուների առողջական տվյալները հատուկ կատեգորիայի անձնական տվյալներ են Հայաստանում։
Այո։ «Անձնական տվյալների պաշտպանության մասին» օրենքը առողջությանը վերաբերող տեղեկությունները դասում է հատուկ կատեգորիայի անձնական տվյալների շարքին, որոնց նկատմամբ գործում են ավելի խիստ կանոններ։
Պե՞տք է կլինիկան ծանուցի Անձնական տվյալների պաշտպանության գործակալությանը։
Օրենքով հատուկ կատեգորիայի տվյալներ մշակողը պարտավոր է նախապես ծանուցել գործակալությանը։ Քանի որ կլինիկան մշակում է առողջական տվյալներ, այս պահանջը սովորաբար վերաբերում է նրան։ Կոնկրետ դեպքի համար խորհրդակցեք իրավաբանի հետ։
Եթե օգտագործում ենք CRM, ո՞վ է պատասխանատու տվյալների համար։
Կլինիկան մնում է տվյալներ մշակողը և պատասխանատու է ծանուցման, համաձայնության և բուժառուի հարցումների համար։ CRM մատակարարը պատասխանատու է տեխնիկական պաշտպանության համար՝ տվյալների պահպանում, հասանելիության վերահսկում և առանձնացում։
Կարո՞ղ է բուժառուն պահանջել տեսնել, թե ինչ տվյալներ ունի կլինիկան իր մասին։
Այո, օրենքը բուժառուին տալիս է իր անձնական տվյալներին ծանոթանալու իրավունք։ Կլինիկան պետք է պատրաստ լինի նման հարցմանը պատասխանել։
Որտե՞ղ գտնել պաշտոնական ուղեցույցներ։
Անձնական տվյալների պաշտպանության գործակալության կայքում՝ pdpa.am, որտեղ կան օրենսդրական ակտեր, ուղեցույցներ և ձևանմուշներ։